13/05/2009

Angkor

14/04/2009: Day 65

Nous nous réveillons vers 09h00. Vers 10h00, Je vais voir Julien pour prendre des nouvelles de son état de santé. Arrivé devant sa porte, je n’entends aucun bruit. Présumant qu’il se repose encore, je n’ose interrompre son sommeil et retourne auprès Leen. Nous partons petit-déjeuner dans ‘la rue des bouchers’ et discutons du programme de la journée. Nous nous mettons d’accord pour visiter deux nouveaux temples : Banteay Kdei et Preah Khan. J’insiste auprès de Leen pour retourner à Ta Prohm, car je ne suis pas satisfait des photos prises la veille (dû à la faible luminosité), mais surtout parce que je brûle d’impatience de le revoir une seconde fois.

We staan op rond 9.00. Een uurtje later gaat Benoît tot bij Julien om te informeren naar diens gezondheidstoestand. Aan zijn kamerdeur aangekomen hoort Benoît echter geen enkel geluid. Hij besluit dan ook wijselijk om Julien niet te wekken en hem nog wat rust te gunnen. Met zijn tweetjes gaan we ontbijten in de ‘rue des bouchers’ en we maken enkele plannen voor de dag. We besluiten om twee tempels te bezoeken; Banteay Kdei en Preah Khan.  Benoît staat erop om nog een keer terug te gaan naar de Ta Prohm; hij is niet echt tevreden met de foto’s die hij er gisteren maakte en hij brandt van ongeduld om de tempel een tweede keer te bezoeken.

Après le repas, nous retournons voir le tuk-tuk driver de l’avant-veille et négocions notre circuit pour 9$. Départ prévu vers 13h30. Comme il nous reste pratiquement deux heures avant de partir, nous retournons au cybercafé pour la mise à jour de notre blog. Après une heure de travail, j’irai griller une cigarette dans la rue et rencontrerai par hasard Julien qui revient du centre-ville où il est allé manger un bout. Son état de santé ne s'est pas du tout amélioré. Il me dit même qu’il a perdu connaissance quelques instant lorsqu’il était attablé au restaurant. Inquiétant ! Je lui explique que nous repartons visiter d’autres temples cet après-midi. Bien entendu, Julien ne compte pas nous accompagner et restera dans sa chambre pour reprendre des forces.

Na ons ontbijt gaan we terug naar de tuk-tuk driver die ons eergisteren rondreed en we onderhandelen een circuit voor 9$. Ons vertrek is voorzien binnen twee uur, rond 13.30. Om de tijd te doden trekken we ons wederom terug in een cybercafé om verder te werken aan de blog. Net op het moment dat Benoît een sigaretje gaat roken komt Julien voorbijgewandeld. Deze laatste komt net terug van het stadscentrum waar hij een hapje gegeten heeft. Zijn gezondheidstoestand is echter nog niet verbeterd; hij is zelfs flauwgevallen in het restaurant. Onrustwekkend! Julien besluit dan ook om deze middag nog wat uit te rusten; hij zal ons dus niet vergezellen op onze bezoeken.

13h30, nous embarquons dans le rickshaw et parcourons plusieurs kilomètres avant d’arriver à Banteay Kdei, temple d’inspiration bouddhique édifié à la fin du XIIème siècle. Son nom Khmer signifie ‘le temple des cellules’. Bien que ce temple ne soit pas le plus grandiose des temples angkoriens, nous éprouvons néanmoins un certain plaisir à le découvrir. Je vous épargne les commentaires rébarbatifs et vous laisse tranquillement profiter des photos.

Rond 13.30 nemen we plaats in de tuk-tuk. We rijden een aantal kilometers tot aan Banteay Kdei, een Boeddhistische tempel gebouwd aan het eind van de 12° eeuw. Banteay Kdei is het Khmer voor ‘tempel met de kleine cellen’. Hoewel dit niet de meest indrukwekkende tempel is ervaren we toch een zeker plezier in de ontdekking ervan. Ik zal u de commentaren besparen en laat u meegenieten van de foto’s.

DSC03960

DSC03963

DSC03991

DSC03986

DSC04013

Vers 15h00, nous quittons Banteay Kdei pour nous rendre au fabuleux temple Ta Prohm dont vous trouverez toutes les descriptions détaillées lors de notre ‘post’ du jour précédent (voir day 64 ci-dessus). C’est déjà ça que je ne dois plus écrire J

We verlaten de Banteay Kdei rond 15.00 en begeven ons opnieuw naar de fabelachtige Ta Prohm tempel, die we trouwens gisteren (Post Day 64) reeds uitvoerig beschreven.

Un peu plus d’une heure plus tard, nous reprenons à nouveau le rickshaw pour rejoindre le dernier temple que nous visiterons à Angkor, à savoir le temple de Preah Khan. Il fut construit par le roi khmer Jayavarman VII vers 1191 au nord de la cité d'Angkor Thom. Contrairement aux temples montagnes tel que Bayon, Ce temple monastique n’est pas, contrairement aux temples montagnes tel que Bayon (voir day 63), construit en hauteur, mais tout en longueur. Sa visite prend donc un certain temps. Malheureusement, la chaleur qui règne sur le site est vraiment accablante. Difficile de vous la décrire, mais je vous assure que nous transpirons abondamment. C’est bien simple, pas un seul cm2 de ma chemise exempt de transpiration. Quelle horreur. Bien que Leen et moi n’en pouvons plus, nous serons pratiquement les derniers à quitter le temple avant la fermeture du site. Mon obsession de toujours vouloir prendre des photos y est pour beaucoup. Pauvre Leen.

Iets meer dan een uurtje later nemen we opnieuw plaats in de tuk-tuk die ons tot de Preah Khan tempel zal brengen, de laatste tempel die we in Angkor zullen bezoeken. Deze tempel werd gebouwd door de Khmer koning  Jayavarman VII rond 1191, ten Noorden van Angkor Tom. In tegenstelling tot de ‘tempelbergen’ zoals de Bayon (zie day 63) is deze kloostertempel niet in de hoogte, maar in de lengte gebouwd. Zijn bezoek neemt dus enige tijd in beslag. De hitte op de site is echter zo ondraaglijk dat we in geen tijd baden in het zweet; op Benoît zijn T-shirt valt geen enkel, maar dan ook geen enkel droog plekje te bespeuren. Hoewel we doodop zijn van de hitte en de vele tempelbezoeken van de afgelopen dagen verlaten we veruit als laatste de tempel. Benoît zijn obsessie om alles op foto vast te willen leggen is daar voor een groot deel de oorzaak van…En  op momenten als vandaag is dat tot mijn grote ergernis.

DSC04164

DSC04116

DSC04123

DSC04137

DSC04143

DSC04144

17h30, nous retournons vers Siem Reap et arrivons sur place un peu plus d’½ heure plus tard. Nous passons à l’hôtel nous changer, on se repose un peu. Julien dort encore, nous partons sans lui manger une pizza au tigre de papier (choix original…). Après avoir mangé, nous retournerons à l’hôtel. Dodo tôt ce soir.

We keren terug naar Siem Reap rond 17.30. Eerst rusten we wat uit op onze kamer. Tegen 19.30 gaan we een hapje eten in…..de ‘Tigre de papier’, zonder Julien die nog steeds niet aan de beterhand is. Deze avond zoeken we reeds vroeg ons bed op.


 

Angkor : Day 64

13/04/2009:

On se lève vers 07h00 et retrouvons Julien vers 08h15 à la réception. Nous partons tout de suite après à la recherche d’une boutique de location de vélos. On en trouve rapidement une et payons chacun 1$ par bicyclette. Comme nous ne voulons pas partir le ventre vide, nous petit-déjeunons copieusement avant de monter en selle vers 09h15. Nous traversons en premier lieu la petite ville de Siem Reap où la circulation, bien que très restreinte par rapport à Phnom Penh, est néanmoins très anarchique. La prudence est de rigueur ! Ensuite, nous longeons de larges avenues bordées de luxueux hôtels internationaux et arrivons à nouveau aux ‘guichets d’entrée’ du site d’Angkor. Nous roulerons encore quelques kilomètres, longerons Angkor Wat et continuerons notre promenade à bicyclette pendant encore 1700 mètres.

We staan op rond 07.00 en gaan tegen 8.15 naar de receptie van het hotel waar we hebben afgesproken met Julien. We vertrekken meteen op zoek naar een winkel die fietsen verhuurt. Al heel snel vinden we er één en voor 1$ zijn we elk eigenaar voor een dag van een tweewieler. Aangezien we niet willen vertrekken met een lege maag, nemen we een uitgebreid ontbijt alvorens we om 9.15 in het zadel stijgen. Al fietsend doorkruisen we het kleine stadje Siem Reap over waar, hoewel het veel minder druk is dan in Phnom Penh, het verkeer zeer ‘anarchistisch’ verloopt. Voorzichtigheid is ons geraden! Vervolgens rijden we langs brede lanen bezaaid met internationale luxehotels.  Opnieuw passeren we langs de toegangsloketten van Angkor. We fietsen nog enkele kilometer,rijden voorbij Angkor Wat en zetten onze fietstocht nog zo een 1700 meters verder.

DSC03715

Nous nous arrêterons quelques instants sur le pont qui mène à la superbe porte d’entrée sud de l’ancienne cité royale d’Angkor Thom. Le pont est délimité de part et d’autre par deux rangées de statues de géants (54 au total) qui soutiennent deux nagas sacrés (voir day 19). Autre particularité, la porte d’entrée sud est surmontée d’une énigmatique statue à quatre visages.

We houden een ogenblik halt op de brug die leidt naar de prachtige zuidelijke toegangspoort van de oude koninklijke stad van Angkor Thom. De brug is aan weerszijden afgezet door twee rijen van reuzenbeelden (54 in totaal) die de twee heilige nagas (zie dag 19)ondersteunen. Een andere bijzonderheid: de zuidelijke toegangspoort wordt bekroond door een raadselachtig standbeeld met vier gezichten.

DSC03732

DSC03721

DSC03729

Après avoir passé la porte d’entrée, nous pénétrons enfin dans la vaste ville royale d’Angkor Thom. Difficile de s’imaginer que 100.000 personnes y vivaient autrefois, car nous ne découvrons que des arbres, des singes et quelques vaches débonnaires. Nous roulons encore quelques centaines de mètres et arrivons finalement au très mystérieux Bayon 

We gaan onder de toegangspoort door en betreden eindelijk de uitgestrekte koninklijke stad van Angkor Thom. We kunnen ons met moeite voor stellen dat hier destijds 100.000 mensen woonden; wij zien enkel bomen, apen en enkele ‘scharrel’koeien. We rijden nog een honderdtal meter en arriveren uiteindelijk aan het zeer mysterieuze Bayon.

DSC03742

Ce dernier fut construit entre la fin du XIIème siècle et le début du XIIIème. Ce monument en forme de pyramide culmine à 43 mètres de hauteur et dispose de 37 tours ornées pour la plupart de 4 visages sculptés dans la pierre. Le temple montagne de Bayon est de loin le plus énigmatique de tous les temples d’Angkor. Sa structure architecturale extrêmement complexe rend la visite encore plus intéressante. On s’y perd très facilement en somme ! Dédié successivement aux divinités hindoues et à Bouddha, Bayon dispose également d’intéressants bas-reliefs dont nous ne saisissons pas la signification. De tous ceux que nous avons déjà visité les jours précédents, Bayon est de loin notre préféré.

Deze laatste werd gebouwd tussen het eind van de 12° eeuw en het begin van de 13°. Dit monument in de vorm van een piramide stijgt tot 43 meter hoog en heeft 37 torens waarvan de meeste versierd zijn met 4 uit steen gebeitelde gezichten. De Bayon ‘tempelberg’ is veruit de meest raadselachtige van alle tempels van Angkor. Zijn uiterst ingewikkelde architecturale structuur maakt het bezoek nog interessanter. Hier loop je al snel verloren. Achtereenvolgens opgedragen aan de Hindoeïstische goden en Boeddha, beschikt Bayon ook over enkele interessante bas-reliëfs waarvan wij de betekenis niet echt begrijpen, jammer. Van alle tempels die wij de vorige dagen bezochten is Bayon veruit onze favoriet.

DSC03788

DSC03774

DSC03759

DSC03799

Après avoir visité Bayon, nous décidons d’aller nous hydrater au plus vite, car la chaleur est très accablante. A la sortie du temple, trois enfants nous sollicitent pour prendre une consommation dans leur gargote respective. Comme ils travaillent tous pour des gargotes différentes, laquelle allons-nous choisir pour ne pas mécontenter les autres ? Nous trouvons la solution en nous asseyant chacun à une table différente (comme toutes les gargotes sont accolées les unes aux autres, cela ne nous pose pas trop de problème pour nous parler).

Na Bayon bezocht te hebben, besluiten wij om zo snel mogelijk ergens onze dorst te lessen, want de hitte is namelijk ondraaglijk. Aan de uitgang van de tempel proberen drie kinderen ons om een drankje aan de man te brengen, elk in hun respectievelijk kraampje. Aangezien ze alledrie voor een ander kraam werken staan we voor een moeilijke keuze: waar zullen we ons drankje nuttigen zonder de anderen teleur te stellen? Als snel vinden we de oplossing: we nemen alledrie plaats aan een andere tafel (aangezien de kraampjes dicht bij elkaar staan opgesteld ondervinden we geen problemen om ons gesprek verder te zetten).

Nous reprenons ensuite nos vélos, bifurquons à gauche du Bayon et roulons quelques centaines de mètres pour nous arrêter devant le Baphûon, énorme temple montagne dont l’état de délabrement ne traduit certainement pas la grandeur passée du monument. Malgré que l’école Française d’Extrême-Orient soit occupée à sa restauration depuis de longues années, j’imagine cependant qu’elle n’est pas encore arrivée au bout de ses peines.

Vervolgens nemen we onze fietsen, slaan linksaf en rijden een honderdtal meter om uiteindelijk halt te houden voor Baphûon, een enorme tempel die in een vergevorderde staat van verval verkeert. Hoewel de école Française d’Extrême-Orient sedert een aantal jaren bezig is met de restauratie van de tempel kunnen we stellen dat ze hun einddoel nog lang niet bereikt hebben.

DSC03806

Nous ne nous éternisons pas sur place et remontons sur nos selles pour rejoindre la terrasse du roi lépreux qui jouxte celle des éléphants. La terrasse du roi lépreux date du XIIème siècle et dispose de beaux bas-reliefs très bien conservés.

We houden ons hier niet al te lang op en springen in het zadel, deze keer tot Het Terras van de Lepra Koning, net naast het Terras van de Olifanten. Het Terras van de Lepra koning dateert uit de 12° eeuw en heeft enkele mooie, goedbewaarde bas-reliëfs.

DSC03808

DSC03812

DSC03814

De là, nous marcherons à travers la forêt pour nous rendre sur le site de l’ancien palais royal. Pour faire simple, du palais royal, il ne subsiste rien ! Seul le temple religieux de Phineanakas (palais céleste) est encore debout. Julien et moi décidons de monter les nombreuses marches qui mènent au sommet, mais sommes déçus par ce que nous découvrons, c’est-à-dire : « un champ de ruines » !

Vanaf het Terras van de Lepra koning wandelen we tot de site van het oude Koninklijk Paleis. Buiten de Phineanakas tempel ( de hemelse tempel) blijft echter niets meer overeind van het Koninklijk Paleis. Julien en Benoît besluiten de hitte te trotseren en de tempel te beklimmen, maar ze zijn redelijk teleurgesteld met wat ze te zien krijgen: één grote ruïne.

DSC03819

De retour sur la terre ferme, nous nous faisons la réflexion que toutes les visites qui ont suivies celle d’Angkor Wat et de Bayon nous semblent bien décevantes. A vrai dire, nous regrettons un peu d’avoir débuté le circuit par les plus beaux joyaux. Nous remontons néanmoins sur nos bicyclettes et roulons à nouveau plusieurs kilomètres en direction du temple de Ta Prohm. Arrivés en face de l’édifice, nous décidons de nous restaurer dans une petite gargote. Menu : nouilles sautées au poulet et aux légumes, 3,50$ p.p. Prix excessif, mais pas d’autres alternatives.

Als ze terug voet aan de grond zetten maken we samen de bedenking dat alle tempels die we na Angkor Wat en Wat Bayon bezochten redelijk teleurstellend waren. Om helemaal eerlijk te zijn betreuren we het feit dat we begonnen zijn met de mooiste pareltjes van de Angkor site. Niettegenstaande dit alles springen we terug op onze fietsen en rijden opnieuw enkele kilometer in de richting van de Ta Prohm tempel. Ter plekke aangekomen besluiten we om eerst een hapje te eten. Op het menu staan noedels met kip en groenten, 3,5$ p.p. Duur, maar er zijn geen alternatieven.

Vers 15h00, nous débutons la visite de Ta Prohm. Les rédacteurs du guide du routard ne tarissent pas d’éloges à l’égard du temple angkorien de Ta Prohm  notamment pour le romantisme et la majesté qu’il leur inspire. Je partage totalement leur point de vue: ce temple de la fin du XIIème siècle est totalement livré à la jungle tout comme l’étaient tous les autres temples d’Angkor avant d’être découverts et restaurés. L’école française d’Extrême-orient a délibérément choisi de laisser Ta Prohm en l’état afin que le visiteur puisse s’imaginer ce que découvrirent les premiers archéologues à la fin du XIXème siècle. Choix judicieux, car il est vrai que l’on se prend vite pour Indiana Jones tellement la découverte du temple est palpitante.

Rond 15.00 vatten we ons bezoek van de Ta Prohm aan. De schrijvers van de “Guide du routard” zijn vol lof over deze Ta Prohm tempel, meerbepaald omwille van zijn romantische karakter en zijn grandeur. Wij zijn exact dezelfde mening toegedaan: deze tempel van het eind van de 12° eeuw is volledig overgeleverd aan de jungle, net zoals trouwens alle andere tempels van Angkor voor ze ontdekt werden aan het eind van de 19° eeuw. De école Française d’Extrême-Orient heeft er bewust voor gekozen om Ta Prohm niet te restaureren en de tempel te laten in de staat waarin hij vertoefde bij zijn ontdekking op het eind van de 19° eeuw. Een verstandige keuze want de ontdekking van de tempel is zodanig spannend dat men zich al snel Indiana Jones waant. 

DSC03867

DSC04036

Commentaires

Bonjour. Un petit mot pour vous avertir que je me suis permis de mettre votre blog en lien sur le mien. (Si vous n'êtes pas d'accord, faites-moi signe ;-)
Bonne continuation.

Écrit par : Nautilus | 14/05/2009

Les commentaires sont fermés.